Pagkakaiba sa pagitan ng mga pagbago ng "Kristiyanisasyon"

bago/simula
(pansamantalang pagsasagip; ipagpapatuloy mamayamaya)
 
(bago/simula)
Ang pagbabagong anyo ng katutubong mga gawain at mga paniniwala pangrelihiyon at pangkalinangan upang maging isang anyo Kristiyanisado o Naisakristiyano ay opisyal na pinahihintulutan; napanatili ito sa ''[[Historia ecclesiastica gentis Anglorum]]'' ng [[Venerable Bede|Kagalang-galang na Bede]], na isang liham mula kay [[Papa Gregorio II]] kay [[Mellitus]] na ipinagmamatuwid na ang pagpapabagong-loob ay mas madali kung ang mga tao ay pinayagang panatilihin ang panlabas na mga anyo ng kanilang mga tradisyon, habang inaangkin na ang mga kaugalian ay para sa pagpaparangal ng Kristiyanong Diyos, na sa panghuli ay kung panlabas na papahintulutan ang ilang pagpapabuya o gratipikasyon (ng kaugalian), ang mga taong pinagbabagong-pananampalataya ay mas madaling papayag sa panloob na mga konsolasyon o pakunsuwelo ng grasya ng Diyos. Sa kaibuturan, nilayon na umiiral pa rin ang mga tradisyon at mga gawain, ngunit ang katwiran sa likuran ng mga ito ay binago. Ang pag-iral ng [[syncretism|sinkretismo]] sa kaugaliang Kristiyano ay matagal nang kinikilala ng mga dalubhasa, at sa kamakailang mga panahon maraming mga pagkakataon ng sinkretismo ay kinilala na rin ng simbahang [[Katoliko Romano]].
 
Ang mga pag-aaral na pantao ng Kasinaunahan at ng [[Repormasyong Protestante|Repormasyon]] na pinagsama noong ika-16 na daantaon upang makalikha ng mga akda ng pagkadalubhasa na may marka ng isang adyenda na abala sa pagkilala ng mga gawaing Katoliko Romano bilang may kaugnayan sa [[paganismo]], at ang pagkilala sa bumabangong mga simbahang Protestante na may mapagpurgang "muling pagsasakristiyano" ng lipunan. Ang dalubhasang Lutherano na si [[Philip Melanchthon]] ay nilikha ang kanyang ''Apologia Confessionis Augustanae'' (1530) na nagdedetalye ng mga ritong hinango mula sa mga gawaing pagano. Ang ''De origine erroris libris duo'' (1539) ni [[Heinrich Bullinger]] ay nagdetalye ng mga paganong mga "pinagmulan ng mga kamaliang (Katoliko)".
 
Si [[Isaac Casaubon]], sa kanyang ''De rebus sacris et ecclesiasticus exercitationes'' (1614), ay gumawa ng isang pamilya na halimbawa, kung saan ang magaling na kadalubhasaan ay tila nakumpromiso o naalintana ng panghihimok o pangangatwirang sektaryano. Kung kaya, ang mga sinunang paganong mga gawain para sa mga gawaing Kristiyano ay may taglay na pinahihina o pinagwawalangbahala (binabalewala) ng mga [[apolohista]]ng Kristiyano bilang isang anyo ng Apolohetiks na Protestante.
Humanistic studies of Antiquity and the [[Protestant Reformation|Reformation]] combined in the sixteenth century to produce works of scholarship marked by an agenda that was occupied with identifying Roman Catholic practices with paganism, and identifying the emerging Protestant churches with a purgative "re-Christianization" of society. The Lutheran scholar [[Philip Melanchthon]] produced his ''Apologia Confessionis Augustanae'' (1530) detailing the rites derived from pagan practices. [[Heinrich Bullinger]], ''De origine erroris libris duo'' (1539) detailed the pagan "origins of (Catholic) errors".
 
TheAng 20thika-20 centurydaantaon saway morenakakita purelyng historicalmas inquiries,dalisay freena ofmga sectarianpag-uusisa, bias;na anmalaya earlymula historicistsa classicmga inpagkiling thisna fieldsektaryano; ofisang studymaagang wasklasikong [[Jean Seznechistorisista]]'s sa larangang ito ng pag-aaral ay ang ''The Survival of the Pagan Gods: the mythological tradition and its place in Renaissance humanism and the arts.'' (1972) ni [[Jean Seznec]].
[[Isaac Casaubon]], ''De rebus sacris et ecclesiasticus exercitationes'' (1614) makes a third familiar example, where sound scholarship was somewhat compromised by sectarian pleading. Thus such pagan precedents for Christian practice have tended to be downplayed or even sometimes dismissed by Christian [[apologist]]s as a form of Protestant Apologetics.
 
==Mga sanggunian==
The 20th century saw more purely historical inquiries, free of sectarian bias; an early historicist classic in this field of study was [[Jean Seznec]]'s ''The Survival of the Pagan Gods: the mythological tradition and its place in Renaissance humanism and the arts.'' (1972).
{{Reflist}}
 
{{usbong|Kristiyanismo}}
 
[[Kategorya:Kristiyanismo]]
[[Kategorya:Katolisismo]]
 
[[en:Christianization]]
166,389

edits