Pagkakaiba sa pagitan ng mga pagbago ng "Fovismo"

inayos pa
(removed gallery because the images are located in the English Wikipedia)
(inayos pa)
Bukod kanila Matisse at Derain, may iba ring alagad ng sining na kabilang sa Fauvism. Ito ay sina Albert Marquet, Charles Camoin, Louis Valtat, ang pintor na Belhiko na si Henri Evenepoel, Maurice Marinot, Jean Puy, Maurice de Vlaminck, Henri Manguin, Raoul Dufy, Othon Friesz, Georges Rouault, Jean Metzinger, ang [[pagpinta|pintor]] na Olandes na si Kees van Dongen, at si Georges Braque (na kasama rin ni [[Pablo Picasso]] sa ''Cubism'').
 
Ang mga dibuho ng mga ''Fauves'' ay kakikitaan ng marahas na brush work at matitingkad na [[kulay]], habang ang tinutukoy ng kanilang mga dibuho ay mayroong mataas na antas ng pagpapayak at pagkabasal. Ang Fovismo ay maaaring ikategorya bilang matinding pagpapaunlad ng Post-Impresiyonismo ni [[Vincent van Gogh]] na sinamahan ng pointillism ni Seurat at iba pang Neo-ImpressionistImpresiyonista na pintor, partikular si Paul Signac. Ang iba pang nagbigay ng mga mahahalagang impluwensya ay sina Paul Cezanne at Paul Gauguin, na ang pag tanggap at pag gaya sa mga dibuhong may matitingkad na kulay, lalo na ang mga dibuho galing sa [[Tahiti]], ay malakas na naimpluwensyahan ang dibuho ni Derain sa Collioure noong 1905. Noong 1888 sinabi ni Gauguin kay Paul Serusier: “How“''How do you see the trees? They are yellow. So, put in yellow; this shadow, rather blue, paint it with pure ultramarine; these red leaves? Put in vermillion”vermillion.''” (Paano mo nakikita ang mga [[puno]]? [[Dilaw]] ba? Kung gayon, maglagay ka ng dilaw; itong [[anino]], imbes na [[bughaw]], pinturahan ito ng purong [[ultramarino]]; ito mga [[pula]]ng [[dahon]]? Kulayin ng [[pulang-pula]].)
 
Ang Fauvism ay pwedepuwede ring tingnan bilang tipo ng ExpressionismExpresiyonismo.
 
== Pagsisimula ==
Si Gustave Moreau ang gurong nagbigay inspirasyon sa ismokilusan. Isa siyang kontrobersyal na guro sa ''École des Beaux-Arts'' sa [[Paris]] at Symbolistpintor na pintorsimbolista. Tinuruan niya sila Matisse, Marquet. Maguin, Rouault, at Camoin noong 1890’s, at binansagan ng mga kritiko bilang lider sa [[pilosopiya]] ng grupo hanggang 1904 nang si Matisse na ang kilalanin. Ang pagkamalawak ng isip ni Moreau, pagiging orihinal, at pagtanggap sa daynamikong kapangyarihan ng kulay ay inspirasyon para sa kangyang mga estudyante. Sinabi ni Matisse tungkol sa kanya, “He“''He did not set us on the right roads, but off the roads. He disturbed our complacency.'' (Hindi niya tayo dinal sa tamang mga daanan, ngunit sa labas ng mga daanan. Binalisa niya ang ating kasiyahang-loob.) Nang mamatay si Moreau noong 1898, nawala ang sanhi ng ganitong pag-intindi, pero nakahanap ng ibang makasusuporta sa kanilang pag-unlad ang mga alagad ng [[sining]].
 
Noong 1896, si Matisse, isa pang hindi kilalang estudyante, ay binisita ang pintor na si John Peter Russell sa isla ng Belle Ile. Isang Impressionist na pintor si Russell,; hindi pa nakakakita si Matisse dati ng Impressionistdirektang napintang pintor magtrabaho direktaImpresiyonista at sa sobrang pagkagulat ay umalis pagkatapos ng sampung araw at sinabi, “I"''I couldn’tcouldn't stand it anymore''." (Hindi ko na matagalan ito) Nang sumunod na taon bumalik siya sa isla[[pulo]] bilang estudyante ni Russell at inabandonainiwan ang kanyang earthkulay-colored nalupang palate para sa matitingkad na ImpressionistImpresiyonista na kulay, kinalaunan sinabing,sinabi niya, "Russell was my teacher, and Russell explained color theory to me." (Si Russell ang aking [[guro]], at si Russell ang nagpaliwanag sa akin ng teoriya ng kulay.) Malapit na kaibigan ni Russell si Vincent Van Gogh at binigyan niya si Matisse ng guhit ni Van Gogh.
 
Noong 1901, nasilayan ni Maurice de Vlaminck ang trabaho ni Van Gogh sa isang eksibisyon sa unang pagkakataon, pagkatapos sinabi niyang mas mahal niya si Van Gogh kaysa sa kanyang ama; sinimulan niyang magtrabaho sa pamamagitan ng pagpisil sa tubetubo at direktang pagpahid ng pintura sa kambas. Katumbas ng pagtuklas ng mga alagad ng sining sa kontemporaryong eksperimental na sining ay ang pagkahilig sa pre-Renaissancebago ang [[Renasimyento]] na sining ng [[Pranses]], na ipinalabas sa ''French Primitives'', 1904 na eksebisyonpagpapakita. Isa pang impluwensyaimpluwensiya sa pormal na kalidad at biswal na kagandahan ay ang mga Aprikanong[[Aprika]]nong [[iskultura]], kung saan kolektor sila Vlaminck, Derain, at Matisse.
 
Marami sa mga karakter ng FauvismFovismo ay unang ginamit sa dibuho ni Matisse na Luxe, Calme et Volupté (“Luxury, Calm and Pleasure”), na ginawa niya ng summer ng 1904 habang nasa Saint-Tropez kasama sila Paul Signac at Henri-Edmond Cross.
 
== Salon d'Automne 1905 ==
[[Talaksan:Rousseau-Hungry-Lion.jpg|thumb|230x230px|Henri Rousseau, ''The Hungry Lion Throws Itself on the Antelope'', 1905]]
Pagkatapos obserbahan ang may matatapang na kulay na mga kambas nila Henri Matisse, André Derain, Albert Marquet, Maurice de Vlaminck, Kees van Dongen, Charles Camoin, at Jean Puy sa Salon d'Automne ng 1905, kinutyang “fauves” ng kritikong si Louis Vauxcelles ang mga pintor. Dito hango ang pangalang FauvismFovism,o inilarawan ni Vauxcelles ang kanilang mga trabaho sa pariralang “Donatello chez les fauves” (“Donatello among the wild beasts”), pagkumpara ng kanilang “orgie''orgie of tones”tones'' sa isang iskulturang may istilong RenaissanceRenasimyento na kahati nila sa kwartosilid ng kanilang eksebisyonpagpapakita. Hindi ''Fauve'' si Henri Rousseau, pero ang kanyang malaking eksena sa gubat ''The Hungry Lion Throws Itself on the Antelope'' ay nakalagay malapit sa trabaho ni Matisse at maaaring may impluwensya sa kritisismo at kutyang ginamit. Ang komentaryong iyon ni Vauxcelles ay naka-imprinta sa Oktubre 17, 1905 Gil Blas, isang dyaryo, at naging popular na gamit. Ang mga trabaho ay nakatanggap ng marami-raming pagtanggi- “A pot of paint has been flung in the face of the public”, sulat ng kritikong si Camille Mauclair (1872-1945)- pero mayroon ding positibong atensyon. Ang trabahong nakatanggap ng pinakamaraming pagkutya ay ang ''Woman with a Hat'' ni Matisse. Ang pagbili dito nila Gertrude at Leo Stein ay nagbigay ng positibong epekto kay Matisse, na dumaranas ng malalang depresyon dahil sa negatibong pagtanggap ng kanyang mga trabaho. Ang Neo-Impressionist landscape ni Matisse, Luxe,Calme et Volupté, ay naka-eksibit na sa ''Salon des Independendants'' ng spring[[tagsibol]] ng 1905.
 
==Tingnan din==