Paghahating Silangan-Kanluran: Pagkakaiba sa mga binago

Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8)
 
[[Talaksan:Council of Constantinople 381 BnF MS Gr510 fol355.jpg|thumb|200px|Ang Ikalawang Konsehong Ekumenikal na ang mga pagdaragdag nito sa [[Kredo ng Niseno|orihinal na Kredo ng Niseno]] ang naglatag sa puso ng isa sa mga teolohikal na pagtatalo na nakakabit sa Paghahati ng Silangan-Kanluran. (Ilustrasyon, 879–882 AD, mula sa manuskripto, ''Mga Homiliya ni Gregory Nazianzus'', ''Bibliothèque nationale de France'')]]
Ang '''Paghahati ng Silangan-Kanluran''' o ang '''Dakilang Paghahati''' o '''East–West Schism''' o '''Great Schism''',<ref>The term "Great Schism" is sometimes also applied to the [[Western Schism]]. See "Great Schism", ''Oxford Dictionary of the Christian Church'', Oxford University Press 2005 ISBN 978-0-19-280290-3.</ref> ang paghahati noong panahong [[mediebal]] ng [[Kristiyanismong Chalcedoniano]] tungo sa [[Griyegong Silangan at Latin Kanluran|mga sangay na Silanganin(Griyego) at Kanluranin(Latin)]] na kalaunang nakilala bilang [[Simbahang Silangang Ortodokso]] at [[Simbahang Katoliko Romano]].<ref name="Cross">{{Cite book|editor=Cross, F. L., ed. |title=The Oxford Dictionary of the Christian Church |location=New York |publisher=Oxford University Press |year=2005 |isbn=0-19-280290-9}}, article "Great Schism (1)"</ref><ref>See M. G. D'Agostino, Il Primato della Sede di Roma in Leone IX (1049–1054). Studio dei testi latini nella controversia greco-romana nel periodo pregregoriano, Edizioni San Paolo, Cinisello Balsamo 2008.</ref><ref>See A. Bayer, ''Spaltung der Christenheit. Das sogennante Morgenlaendische Schisma von 1054'', Koeln-Weimar-Wien 2002.</ref> Ang mga alitang teolohikal sa pagitan ng dalawang ito ay kinabibilangan ng [[Filioque]], kung ang may lebadura o walang lebadurang tinapay ay dapat gamitin sa [[Eukarista]],<ref>A late 11th century pamphlet, ''Against the Franks'' [http://loki.stockton.edu/~papadema/Syndey_Palatianos.pdf] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110720051937/http://loki.stockton.edu/~papadema/Syndey_Palatianos.pdf |date=2011-07-20 }} falsely attributed to [[Photios I of Constantinople|Photios]] lists this as second point, right after the filioque. J. Hergenröther, Monumenta Graeca ad Photium eiusque historiam pertinentiam, Regensburg 1869, pp. 62–71. Hans-Georg Beck, Byzantinisches Lesebuch, München 1982, pp. 245–247.</ref> pag-aangkin ng [[Papa ng Simbahang Katoliko Romano]] ng pangkalahatang hurisdiksiyon sa ibang mga simbahan, at ang lugar ng [[Constantinople]] sa [[pentarkiya]].<ref>Martin Lembke, lecture in the course "Meetings with the World's Religions", Centre for Theology and Religious Studies, Lund University, Spring Term 2010.</ref>
 
Noong 1053, ang unang hakbang ay isinagawa sa proseso na humantong sa pormal na paghahati. Inutos ng [[Patriarka ng Constantinople]] na si [[Michael Cerularius]] ang pagpapasara ng lahat ng mga simbahang Latin sa Constantinople.<ref>{{cite book|url=http://books.google.com/books?id=mlM1SRCdXtkC&pg=PA44&dq=Dragani+%22intolerance+into+practice%22&hl=en&sa=X&ei=1o_2ULyLFNCXhQeZk4BQ&redir_esc=y#v=onepage&q=Dragani%20%22intolerance%20into%20practice%22&f=false |title=Anthony Dragani, '&#39;Adrian Fortescue and the Eastern Christian Churches'&#39; (Gorgias Press 2007 ISBN 978-1-59333345-4), p. 44 |publisher=Books.google.com |date= |accessdate=2013-02-23}}</ref><ref>{{cite book|url=http://books.google.com/books?id=JqgNAQAAMAAJ&q=Caerularius+azyme&dq=Caerularius+azyme&hl=en&sa=X&ei=PYz2UIacEdCxhAfs3IHQDg&redir_esc=y |title=Karl Bihlmeyer, Hermann Tüchle, '&#39;Church History: The Middle Ages'&#39; (Newman Press 1967), p. 102 |publisher=Books.google.com |date= |accessdate=2013-02-23}}</ref><ref name=Bury>{{cite book|url=http://books.google.com/books?id=9lHeh36S8ooC&pg=PT1522&dq=%22cut+short+any+attempt+at+conciliation%22&hl=en&sa=X&ei=qtD7UP2dAcewhAee-oCQCg&redir_esc=y |title=John Bagnell Bury, '&#39;The Cambridge Medieval Histories'&#39; (Plantagenet Publishing 1923), vol. 4, p. 267 |publisher=Books.google.com |date= |accessdate=2013-02-23}}</ref> Noong 1054, naglakbay ang Romanong legado patungo kay Cerularius upang itanggi ang titulong Patriyarkang Ekumenikal at pilitin ang pag-angkin ng Simbahan sa [[Roma]] bilang ang ulo at ina ng mga simbahan.<ref name="Cross"/> Tumanggi si Cerularius. Tiniwalag sa Iglesiya (''excommunicated'') si Cerularius ng pinuno ng pangkat na Latin, si Kardinal Humbert, samantalang tiniwalag din ni Cerularius si Kardinal Humbert at ang ibang mga legado.<ref name="Cross"/>