Ilya Ilyich Mechnikov

Si Ilya Ilyich Mechnikov (Ruso: Илья Ильич Мечников; 15 Mayo [O.S. 3 Mayo] 1845 – 15 Hulyo 1916), binabaybay din si Élie Metchnikoff, ay isang zoologist mula sa Imperyong Ruso ng Moldavian na noble na pag-aaral ng immuno (pinakamahusay na kilala sa kanyang pag-aaral sa immunology ng Moldavian. ng immune system) at thanatology (pag-aaral ng kamatayan). Siya at si Paul Ehrlich ay magkatuwang na iginawad sa 1908 Nobel Prize sa Physiology o Medisina "bilang pagkilala sa kanilang trabaho sa kaligtasan sa sakit".

Ilya Ilyich Mechnikov
Kapanganakan3 Mayo 1845 (Huliyano)
    • Lungsod ng Khariv
  • (Kupiansk Raion, Kharkiv Oblast, Ukranya)
Kamatayan2 Hulyo 1916 (Huliyano)
LibinganParis
MamamayanPransiya
Imperyong Ruso
NagtaposUnibersidad ng Göttingen
Trabahobiyologo, inmunologo, soologo, kimiko, imbentor, manggagamot, entomologo, botaniko

Si Mechnikov ay isinilang sa isang rehiyon ng Imperyong Ruso na ngayon ay bahagi ng modernong-panahong Ukraine sa isang Moldavian na marangal na ama at isang Ukrainian-Jewish na ina, at nang maglaon ay ipinagpatuloy ang kanyang karera sa France. Dahil sa masalimuot na pamana na ito, limang magkakaibang bansa at mamamayan ang umaangkin sa Metchnikoff. Sa kabila ng pagkakaroon ng isang ina na may pinagmulang Judio, siya ay nabautismuhan ng Russian Orthodox, bagaman siya ay naging isang ateista nang maglaon.

Pinarangalan bilang "ama ng innate immunity", si Metchnikoff ang unang nakatuklas ng proseso ng immunity na tinatawag na phagocytosis at ang cell na responsable para dito, na tinatawag na phagocyte, partikular na macrophage, noong 1882. Ang pagtuklas na ito ay naging pangunahing mekanismo ng pagtatanggol sa likas kaligtasan sa sakit, pati na rin ang pundasyon ng konsepto ng cell-mediated immunity, habang itinatag ni Ehrlich ang konsepto ng humoral immunity upang makumpleto ang mga prinsipyo ng immune system. Ang kanilang mga gawa ay itinuturing na pundasyon ng agham ng immunology.

Binuo ni Metchnikoff ang isa sa mga pinakaunang konsepto sa pagtanda, at itinaguyod ang paggamit ng lactic acid bacteria (Lactobacillus) para sa malusog at mahabang buhay. Ito ang naging konsepto ng probiotics sa medisina. Ang Mechnikov ay kinikilala din sa pagbuo ng terminong gerontology noong 1903, para sa umuusbong na pag-aaral ng pagtanda at kahabaan ng buhay. Sa pagsasaalang-alang na ito, si Ilya Mechnikov ay tinawag na "ama ng gerontology" (bagaman, tulad ng madalas na nangyayari sa agham, ang sitwasyon ay hindi maliwanag, at ang parehong pamagat ay minsan ay inilalapat sa ilang iba pang mga tao na nag-ambag sa pagtanda ng pananaliksik sa ibang pagkakataon).

Ipinagdiriwang ng mga tagasuporta ng pagpapahaba ng buhay ang Mayo 15 bilang Araw ng Metchnikoff, at ginamit ito bilang isang di-malilimutang petsa para sa pag-aayos ng mga aktibidad.

Maagang buhay, pamilya at edukasyon

baguhin
 
Leo Tolstoy (kaliwa) at Metchnikoff

Isinilang si Metchnikoff sa nayon ng Ivanovka [uk], Kharkov Governorate, sa Russian Empire, na ngayon ay matatagpuan sa Kupiansk Raion, Kharkiv Oblast sa Ukraine. Siya ang bunso sa limang anak ni Ilya Ivanovich Mechnikov, isang opisyal ng Imperial Guard. Ang kanyang ina, si Emilia Lvovna (Nevakhovich), ang anak na babae ng manunulat na si Leo Nevakhovich, ay higit na nakaimpluwensya sa kanya sa kanyang edukasyon, lalo na sa agham. Ang pamilyang Nevakhovich ay Hudyo.

Ang pangalan ng pamilya na Mechnikov ay isang pagsasalin mula sa Romanian, dahil ang kanyang ama ay isang inapo ng Chancellor Yuri Stefanovi, ang apo ni Nicolae Milescu Spătarul. Si Yuri Stefanovich ay lumipat sa Russia kasama si Dimitrie Cantemir noong 1711 pagkatapos ng hindi matagumpay na kampanya ni Peter I sa Danubian Principalities. Sa loob ng dalawa at kalahating siglo, ang pamilyang Mechnikov ay nanirahan sa St. Petersburg, kung saan ito ay naging konektado sa pamamagitan ng mga ugnayan ng pamilya sa maraming pamilyang prinsipe ng Russia. Ang salitang "mech" ay isang salin sa Ruso ng Romanian na "spadă" (espada), na nagmula sa Spătar (Tabak-tagadala). Ang kanyang nakatatandang kapatid na si Lev ay naging isang kilalang heograpo at sosyologo.

Noong 1856, pumasok si Metchnikoff sa Kharkov Lycée, kung saan binuo niya ang kanyang interes sa biology. Nakumbinsi ng kanyang ina na mag-aral ng mga natural na agham sa halip na medisina, noong 1862 sinubukan niyang mag-aral ng biology sa Unibersidad ng Würzburg, ngunit ang sesyon ng akademikong Aleman ay hindi magsisimula sa pagtatapos ng taon. Sa gayon ay nagpatala si Metchnikoff sa Kharkov Imperial University para sa mga natural na agham, na nakumpleto ang kanyang apat na taong degree sa loob ng dalawang taon.

Noong 1864, naglakbay siya sa Germany upang pag-aralan ang marine fauna sa maliit na isla ng North Sea ng Heligoland. Pinayuhan siya ng botanist na si Ferdinand Cohn na magtrabaho kasama si Rudolf Leuckart sa Unibersidad ng Giessen. Ito ay sa laboratoryo ni Leuckart na ginawa niya ang kanyang unang siyentipikong pagtuklas ng paghahalili ng mga henerasyon (sekswal at asexual) sa mga nematode (Chaetosomatida) at pagkatapos ay sa Unibersidad ng Munich. Noong 1865, habang nasa Giessen, natuklasan niya ang intracellular digestion sa flatworm, at naimpluwensyahan ng pag-aaral na ito ang kanyang mga huling gawa. Ang paglipat sa Naples sa susunod na taon ay nagtrabaho siya sa isang doktoral na thesis sa embryonic development ng cuttle-fish na Sepiola at ang crustacean Nebalia. Dahil sa epidemya ng kolera noong taglagas ng 1865, lumipat siya sa Unibersidad ng Göttingen, kung saan nagtrabaho siya sandali kasama sina W. M. Keferstein at Jakob Henle.

Noong 1867, bumalik siya sa Russia upang tumanggap ng kanyang titulo ng doktor kay Alexander Kovalevsky mula sa Unibersidad ng Saint Petersburg. Magkasama silang nanalo ng Karl Ernst von Baer na premyo para sa kanilang mga thesis sa pagbuo ng mga layer ng mikrobyo sa mga invertebrate na embryo.

Karera at mga tagumpay

baguhin

Si Metchnikoff ay hinirang na docent sa bagong tatag na Imperial Novorossiya University (ngayon ay Odesa University). Dalawampu't dalawang taong gulang pa lamang, mas bata siya sa kanyang mga estudyante. Matapos masangkot sa isang salungatan sa isang senior na kasamahan sa pagdalo sa mga pulong pang-agham, lumipat siya sa Unibersidad ng Saint Petersburg noong 1868, kung saan nakaranas siya ng mas masamang kapaligirang propesyonal. Noong 1870 bumalik siya sa Odessa upang kunin ang appointment ng Titular Professor of Zoology and Comparative Anatomy.

Noong 1882 nagbitiw siya sa Unibersidad ng Odessa dahil sa mga kaguluhang pampulitika pagkatapos ng pagpatay kay Alexander II. Pumunta siya sa Sicily upang i-set up ang kanyang pribadong laboratoryo sa Messina. Bumalik siya sa Odessa bilang direktor ng isang institusyong itinatag upang isagawa ang bakuna laban sa rabies ni Louis Pasteur; dahil sa ilang kahirapan, umalis siya noong 1888 at pumunta sa Paris upang humingi ng payo ni Pasteur. Binigyan siya ni Pasteur ng appointment sa Pasteur Institute, kung saan nanatili siya sa buong buhay niya.

 
Metchnikoff sa kanyang laboratoryo, 1913

Naging interesado si Metchnikoff sa pag-aaral ng mga mikrobyo, at lalo na ang immune system. Sa Messina natuklasan niya ang phagocytosis pagkatapos mag-eksperimento sa larvae ng starfish. Noong 1882 una niyang ipinakita ang proseso nang magpasok siya ng maliliit na citrus thorns sa starfish larvae, pagkatapos ay nakakita siya ng hindi pangkaraniwang mga cell na nakapalibot sa mga tinik. Napagtanto niya na sa mga hayop na may dugo, ang mga puting selula ng dugo ay nagtitipon sa lugar ng pamamaga, at ipinagpalagay niya na maaaring ito ang proseso kung saan ang bakterya ay inaatake at pinapatay ng mga puting selula ng dugo. Tinalakay niya ang kanyang hypothesis kay Carl Friedrich Wilhelm Claus, Propesor ng Zoology sa Unibersidad ng Vienna, na iminungkahi sa kanya ang terminong "phagocyte" para sa isang cell na maaaring palibutan at pumatay ng mga pathogen. Inihatid niya ang kanyang mga natuklasan sa Odessa University noong 1883.

Ang kanyang teorya, na ang ilang mga puting selula ng dugo ay maaaring lamunin at sirain ang mga mapaminsalang katawan tulad ng bakterya, ay sinalubong ng pag-aalinlangan mula sa mga nangungunang espesyalista kabilang sina Louis Pasteur, Emil von Behring, at iba pa. Noong panahong iyon, karamihan sa mga bacteriologist ay naniniwala na ang mga puting selula ng dugo ay nakakakuha ng mga pathogen at pagkatapos ay kumalat pa ito sa katawan. Ang kanyang pangunahing tagasuporta ay si Rudolf Virchow, na naglathala ng kanyang pananaliksik sa kanyang Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medicin (tinatawag na ngayon na Virchows Archiv). Ang kanyang pagkatuklas sa mga phagocyte na ito sa huli ay nanalo sa kanya ng Nobel Prize noong 1908. Nakipagtulungan siya kay Émile Roux sa calomel (mercurous chloride) sa ointment form sa pagtatangkang pigilan ang mga tao na magkaroon ng sexually transmitted disease syphilis.

Noong 1887, napagmasdan niya na ang mga leukocyte na nakahiwalay sa dugo ng iba't ibang hayop ay naaakit patungo sa ilang bakterya. Ang mga unang pag-aaral ng pagpatay ng leukocyte sa pagkakaroon ng partikular na antiserum ay isinagawa nina Joseph Denys at Joseph Leclef, na sinundan ni Leon Marchand at Mennes sa pagitan ng 1895 at 1898. Si Almoth E. Wright ang unang nag-quantify ng hindi pangkaraniwang bagay na ito at malakas na itinaguyod ang potensyal na therapeutic na kahalagahan nito. . Ang tinatawag na resolusyon ng humoralist at cellularist na mga posisyon sa pamamagitan ng pagpapakita ng kani-kanilang mga tungkulin sa setting ng pinahusay na pagpatay sa pagkakaroon ng mga opsonins ay pinasikat ni Wright pagkatapos ng 1903, bagaman kinilala ni Metchnikoff ang stimulatory capacity ng immunosensitized serum sa phagotic function sa kaso ng nakuha ang kaligtasan sa sakit.

Ang atraksyong ito ay hindi nagtagal ay iminungkahi na dahil sa mga natutunaw na elemento na inilabas ng bakterya (tingnan ang Harris para sa pagsusuri sa lugar na ito hanggang 1953). Mga 85 taon pagkatapos ng seminal observation na ito, ipinakita ng mga pag-aaral sa laboratoryo na ang mga elementong ito ay mababa ang molecular weight (sa pagitan ng 150 at 1500 Dalton (unit) s) N-formylated oligopeptides, kabilang ang pinakakilalang miyembro ng grupong ito, ang N-Formylmethionine-leucyl-phenylalanine , na ginawa ng iba't ibang nagrereplika ng gram-positive bacteria at gram-negative bacteria. Ang maagang pagmamasid ni Metchnikoff, kung gayon, ay ang pundasyon para sa mga pag-aaral na tinukoy ang isang kritikal na mekanismo kung saan ang mga bakterya ay umaakit ng mga leukocytes upang simulan at idirekta ang likas na immune response ng talamak na pamamaga sa mga site ng host invasion ng mga pathogens.

Natuklasan ni Metchnikoff ang mga impeksyon sa fungal na nagdudulot ng pagkamatay ng insekto noong 1879 at naging kasangkot sa biological control ng mga peste ng insekto sa pamamagitan ng kanyang estudyanteng si Isaak Krasilschik. Nagawa nilang gamitin ang berdeng muscardine para sa pagkontrol ng mga insekto sa mga patlang ng agrikultura.

Si Metchnikoff ay nag-eksperimento rin sa sarili sa kolera na sa simula ay sumusuporta sa probiotic na paniwala. Noong 1892 na epidemya ng kolera sa France, nagulat siya sa katotohanan na ang sakit ay nakaapekto lamang sa ilang mga tao ngunit hindi sa iba kapag sila ay pantay na nalantad sa impeksyon. Upang maunawaan ang mga pagkakaiba sa pagkamaramdamin sa sakit, uminom siya ng sample ng cholera ngunit hindi siya nagkasakit. Sinubukan niya ang dalawang boluntaryo kung saan ang isa ay hindi naapektuhan habang ang isa ay halos mamatay. Ipinalagay niya na ang pagkakaiba sa impeksyon ng cholera ay dahil sa mga pagkakaiba-iba sa mga bituka ng mikrobyo, na nag-iisip na ang mga may maraming kapaki-pakinabang ay magiging mas malusog.

Ang mga isyu ng pagtanda ay sumakop sa isang makabuluhang lugar sa mga gawa ni Metchnikoff. Bumuo si Metchnikoff ng teorya na ang pagtanda ay sanhi ng nakakalason na bakterya sa bituka at ang lactic acid ay maaaring pahabain ang buhay. Iniugnay niya ang kahabaan ng buhay ng mga Bulgarian na magsasaka sa kanilang pagkonsumo ng yogurt na naglalaman ng tinatawag na Bulgarian bacteria (tinatawag na ngayon na Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus). Upang mapatunayan ang kanyang teorya, umiinom siya ng maasim na gatas araw-araw sa buong buhay niya. Ang kanyang mga pang-agham na pangangatwiran sa paksa ay isinulat sa kanyang mga aklat na The Nature of Man: Studies in Optimistic Philosophy (1903) at mas nagpapahayag sa The Prolongation of Life: Optimistic Studies (1907). Itinaguyod din niya ang mga potensyal na nagpapahaba ng buhay na mga katangian ng lactic acid bacteria tulad ng Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus. Ang konseptong ito ng probiotics, na tinawag niyang "orthobiosis," ay may impluwensya sa kanyang buhay, ngunit hindi pinansin hanggang sa kalagitnaan ng 1990s nang lumitaw ang eksperimentong ebidensya.

Mga parangal at pagkilala

baguhin

Nanalo si Metchnikoff ng premyong Karl Ernst von Baer noong 1867 kasama si Alexander Kovalevsky batay sa kanilang pananaliksik sa doktor. Ibinahagi niya ang Nobel Prize sa Physiology o Medicine noong 1908 kasama si Paul Ehrlich. Ginawaran siya ng honorary degree mula sa Unibersidad ng Cambridge sa Cambridge, UK, at ang Copley Medal ng Royal Society noong 1906. Binigyan siya ng honorary membership sa Academy of Medicine sa Paris at Academy of Sciences and Medicine sa Saint Petersburg. Ang Leningrad Medical Institute of Hygiene and Sanitation, na itinatag noong 1911 ay pinagsama sa Saint Petersburg State Medical Academy of Postgraduate Studies noong 2011 upang maging North-Western State Medical University, na pinangalanang Metchnikoff. Ang Odesa I. I. Mechnikov National University ay nasa Odesa, Ukraine.

Personal na buhay at pananaw

baguhin
 
Larawan ng Metchnikoff

Ikinasal si Metchnikoff sa kanyang unang asawa, si Ludmila Feodorovitch, noong 1869. Namatay siya mula sa tuberculosis noong 20 Abril 1873. Ang kanyang pagkamatay, kasama ng iba pang mga problema, ay naging sanhi ng pagtatangka ni Metchnikoff na magpakamatay, na umiinom ng isang malaking dosis ng opyo. Noong 1875, pinakasalan niya ang kanyang estudyante na si Olga Belokopytova. Noong 1885 si Olga ay nagdusa mula sa matinding tipus at ito ay humantong sa kanyang pangalawang pagtatangkang magpakamatay. Tinurok niya ang sarili ng spirochete ng umuulit na lagnat. (Namatay si Olga noong 1944 sa Paris mula sa tipus.)

Sa kabila ng nabautismuhan sa Russian Orthodox Church, si Metchnikoff ay isang ateista.

Siya ay lubos na naimpluwensyahan ng teorya ng ebolusyon ni Charles Darwin. Una niyang binasa ang Für Darwin (Para kay Darwin) ni Fritz Müller sa Giessen. Mula dito naging tagasuporta siya ng natural selection at biogenetic law ni Ernst Haeckel. Ang kanyang mga siyentipikong gawa at teorya ay inspirasyon ng Darwinismo.

Namatay si Metchnikoff noong 1916 sa Paris dahil sa pagkabigo sa puso. Ayon sa kanyang kalooban, ginamit ang kanyang katawan para sa medikal na pananaliksik at pagkatapos ay na-cremate sa Père Lachaise Cemetery crematorium. Ang kanyang cinerary urn ay inilagay sa aklatan ng Pasteur Institute.

Mga lathalain

baguhin

Sumulat si Metchnikoff ng mga kilalang aklat at papel, kabilang ang:

  • Leçons sur la pathologie comparée de l'inflammation (1892; Lectures on the Comparative Pathology of Inflammation)
  • L'Immunité dans les maladies infectieuses (1901; Immunity in Infectious Diseases)
  • Études sur la nature humaine (1903; The Nature of Man)
  • Immunity sa Infective Diseases (1905)
  • Ang Bagong Kalinisan: Tatlong Lektura sa Pag-iwas sa mga Nakakahawang Sakit (1906)
  • The Prolongation of Life: Optimistic Studies (1907)
  • "Этюды оптимизма" [Etudes of Optimism]. Научного слова [Scientific Word] (2nd ed.). Moscow. 1909.
  • "Этюды о природе человека" [Mga Etudes Tungkol sa Kalikasan ng Tao]. Научного слова [Scientific Word] (4th ed.). Moscow. 1913 – sa pamamagitan ng psychlib.ru.
  • "Основатели современной медицины. Пастер — Листер — Кох" [Ang Mga Tagapagtatag ng Makabagong Medisina: Pasteur - Lister - Koch]. Научного слова. Moscow. 1915 – sa pamamagitan ng dlib.rsl.ru.

Mga tala ng paliwanag

baguhin

Ang ilang mga mapagkukunan ay nagbibigay ng bagong istilong petsa ng kapanganakan ni Metchnikoff bilang 16 Mayo, ngunit ito ay pinaniniwalaan ng Nobel Prize Committee na isang pagkakamali na sinabi mismo ni Metchnikoff sa pag-convert ng petsa ng ikalabinsiyam na siglo mula sa lumang istilo patungo sa bagong istilo.

Tingnan din

baguhin
  • Listahan ng mga Hudyo na nagwagi ng Nobel
  • Kasaysayan ng phagocytosis

Mga sanggunian

baguhin

Karagdagang pagbabasa

baguhin

 

baguhin
 
May koleksyon ng mga sipi ang Wikiquote sa Ingles tungkol sa paksa ng artikulong ito.

Padron:Copley Medallists 1901-1950Padron:Nobel Prize in Physiology or Medicine Laureates 1901-1925Padron:1908 Nobel Prize winnersPadron:Life extension