Ludolph van Ceulen

Si Ludolph van Ceulen ( Aleman: [fan ˈkɔʏlən], Olandes: [vɑŋˈkøːlə(n)]; 28 Enero 1540 - 31 Disyembre 1610) ay isang matematikong Aleman-Olandes mula sa Hildesheim. Lumuwas siya papuntang Netherlands.

Ludolph van Ceulen
Ludolf van Ceulen.jpeg
Kapanganakan28 Enero 1540
Namatay31 Disyembre 1610(1610-12-31) (edad 70)
Nakilala saNumerong Ludolphino
Karera sa agham
LaranganMatematika
InstitusyonUnibersidad ng Leiden
Bantog na estudyanteWillebrord Snellius
Frans van Schooten, Sr.

TalambuhayBaguhin

Si Van Ceulen ay lumipat sa Delft malamang sa 1576 upang magturo ng eskrima at matematika at noong 1594 ay nagbukas ng eskuwelahan sa eskrima sa Leiden . Noong 1600 ay hinirang siya bilang unang propesor ng matematika sa Engineering School, Duytsche Mathematique, na itinatag ni Maurice, Prince of Orange, sa medyo bagong Unibersidad ng Leiden . Ibinahagi niya ang antas ng propesorial na ito sa paaralan sa surveyor at kartographer na si Simon Fransz van Merwen [nl], na nagpapakita na ang hangarin ay upang itaguyod ang praktikal, sa halip na panturo na panteorya.

Ang kurikulum para sa bagong Engineering School ay nilikha ni Simon Stevin na nagpatuloy na kumilos bilang personal na tagapayo ng Prinsipe. Sa una ang mga propesor sa Leiden ay tumanggi na tanggapin ang katayuan nina Van Ceulen at Van Merwen, lalo na habang nagtuturo sila sa Dutch kaysa sa Latin . Pangkalahatang naniniwala ang mga propesor ng teyolohikal na ang mga praktikal na kurso ay hindi katanggap-tanggap na pag-aaral para sa isang unibersidad, ngunit hindi nila nais na tanggihan ng deretso ang Paaralan mula noong itinatag ito ni Prince Maurice.

Narinig ng mga gobernador ng Leiden University noong Abril 1600 na si Adriaan Metius, isang tagapayo ng fortification kay Prince Maurice at ang General ng States, ay na-rekrut at naitaas sa antas ng isang buong propesor upang magturo ng matematika sa karibal na University ng Franeker . Pangunahing problema ng mga gobernador ng Leiden ay ang tumugma sa Franeker University, nang hindi naitaas ang katayuan ng labis na Duytsche Mathematique. Kaya't mabilis silang nagrekrut ng dalub-agbilang na si Rudolf Snellius sa unibersidad — bilang kaiba sa Engineering School — ngunit pagkatapos ay pinabayaan siya sa Faculty of Arts .

Nang ang mga unang degree ay iginawad sa mga nagtapos sa Engineering School noong 1602 (sa ilalim ng protesta mula sa Unibersidad) ang mga gobernador at ang senado ng Unibersidad ay tumanggi na igawad sila maliban sa pamamagitan ng isang pagsusuri na isinagawa ng sariling propesor sa matematika ng Unibersidad, si Rudolf Snellius —nasisiguro na si Van Ceulen at Van Merwen ay nakita bilang mas mababa sa sariling matematika ng unibersidad.

Gayunpaman Rudolf Snellius at ang kanyang anak na si Willebrord Snellius (ang formulator ng batas ni Snell —na pumalit sa kanyang ama) parehong nagturo ng matematika sa Leiden University at lilitaw na nakikipagtulungan malapit kay Van Ceulen, Van Merwen, Simon Stevin at ang Engineering School. Si Willebrord Snellius, sa katunayan, ay nagtatrabaho malapit kay Stevin.

Pagkalkula sa πBaguhin

 
De circulo & adscriptis liber (1619)

Si Ludolph van Ceulen ay gumugol ng isang pangunahing bahagi ng kanyang buhay na kinakalkula ang π, gamit ang mahalagang mga parehong pamamaraan tulad ng mga nagtatrabaho sa Archimedes mga labing pitong daang taon na ang mas maaga. Nag-publish siya ng isang 20-decimal na halaga sa kanyang librong 1596 na Van den Circkel ("On the Circle"), na na-publish bago siya lumipat sa Leiden, at kalaunan ay pinalawak niya ito sa 35 desimal.

Ang 35 na digit ni Van Ceulen ay higit sa sapat na kawastuhan para sa anumang maisip na praktikal na layunin. Kahit na ang isang bilog ay perpekto hanggang sa scale ng atomic, ang mga pang- init na panginginig ng mga molekula ng tinta ay gagawing walang katuturan ang karamihan sa mga digit na iyon. Ang mga pagtatangka sa hinaharap upang kalkulahin ang π hanggang sa higit na katumpakan ay hinihimok lalo na ng pag-usisa tungkol sa bilang mismo.

PamanaBaguhin

Matapos ang kanyang kamatayan, ang " numerong Ludolphine ",

3.14159265358979323846264338327950288. . .,

ay nakaukit sa kanyang lapida sa Leiden. Ang lapida ay kalaunan nawala, ngunit kalaunan ay naibalik noong 2000.

Ang kanyang librong " De circulo & adscriptis liber" ay isinalin sa Latin ni Snellius pagkatapos ng kanyang kamatayan .

Sa Alemanya, ang π ay minsang tinutukoy bilang "numerong Ludolphine".

Mga SanggunianBaguhin

 

Mga panlabas na linkBaguhin