Jose Tomas Sanchez

Si José Tomás Sánchez (Marso 17, 1920 – Marso 9, 2012) ay isang Pilipinong kardinal ng Simbahang Katolikong Romano na nakahawak ng maraming puwesto sa Kuryang Romano, ang pinakamataas ng kung saan ito ay Prepekto ng Konggregasyon para sa Klero mula 1991–1996. Bago ang kanyang paghirang sa Kuryang Romano, nakahawak siya ng maraming posisyong pandiyosesis na obispo sa Pilipinas, ang huli ng kung saaan ay Arsobispo ng Nueva Segovia mula 1982–1986. Siya ay inordinahan bilang pari noong Ika-12 ng Mayo, 1946. Siya ay itinalagang obispo noong Ika-12 ng Mayo, 1968, kasunod ang kanyang paghirang bilang Katuwang na Obispo ng Nueva Cáceres, at ginawang kardinal noong Ika-28 ng Hunyo, 1991, ni Papa Juan Pablo II.

Kanyang Kabunyan
 José Tomás Sánchez
Prepekto ng Emerito ng Konggregasyon para sa Klero
LalawiganNueva Segovia
SedeNueva Segovia
NaiupoHulyo 1, 1991
Nagwakas ang pamumunoHunyo 15, 1996 (Nagretiro)
HinalinhanAntonio Innocenti
KahaliliDario Castrillon Hoyos
Iba pang katungkulan
Mga orden
OrdinasyonMayo 12, 1946
KonsekrasyonMayo 12, 1968
ni Carmine Rocco
Naging KardinalHunyo 28, 1991
Mga detalyeng personal
Kapanganakan17 Marso 1920(1920-03-17)
Pandan, Catanduanes, Kapuluan ng Pilipinas
Yumao9 Marso 2012(2012-03-09) (edad 91)
Maynila, Pilipinas[1]
DenominasyonKatolikong Romano
Motto"Doce me facere voluntatem" ("Turuan mong gawin ang iyong kalooban")
Eskudo de armas

Unang bahagi ng talambuhay at edukasyonBaguhin

Isinilang si Sánchez sa bayan ng Pandan, sa pulong lalawigan ng Catanduanes. Siya ay pangwalo sa sampung anak nina Patricio Sánchez at Paz Tomás, na may kanunu-nunuhang Kastila.[2]

Siya ay nag-aral sa Seminaryo ng Banal na Rosaryo (dating Seminario del Santísimo Rosario) sa Lungsod Naga, at pagkatapos natamo niya ang doktorado sa teolohiya sa Pamantasan ng Santo Tomas ng Maynila.

Unang bahagi ng pagkapariBaguhin

Pagkatapo ng maagang paghangad na maging inhinyero, si Sánchez ay halos hindi makapasok sa pagkapari nang ipinasara ng Imperyong Hapon ang seminaryo noong panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig; hinikayat ng kanyang mga kaibigan mula sa seminaryo na ituloy ang kanyang pag-aaral.[2] Inabituhan si Sanchez noong Ika-12 ng Mayo, 1946, bilang isang pari mula sa Sorsogon, na hiniling siyang magturo sa Seminaryo ng Peñafrancia. Ayon sa kanya, nagturo siya ng Latin, Espanyol at, dahil walang ibang maaaring magturo ng mga asignatura, Heometriya at Alhebra. Hinirang siya bilang Katuwang na Obispo ng Nueva Caceres noong Ika-5 ng Pebrero, 1968, sa taong gulang na 47, at naging Obispong Titular ng Lesvi[3]

EpiskopadoBaguhin

Obispo ng LucenaBaguhin

Noong Ika-13 ng Disyembre, 1971, siya ay hinirang na Kasunod na Obispo ng Lucena na may karapatang humalinhin bilang Obispo ng Lucena sa oras ng pagkabakante ng sede, na nangyari noong Ika-25 ng Setyembre, 1976, sa edad na 56.[3]

Arsobispo ng Nueva SegoviaBaguhin

Noong Ika-12 ng Hunyo, 1982, siya ay hinirang ni Papa Juan Pablo II bilang Arsobispo ng Nueva Segovia, pumalit kay Lubhang Reb. Juan C. Sison. Nagbitiw siya mula sa luklukan noong Ika-22 ng Marso, 1986, dahil sa kanyang paghirang sa Kuryang Romano bilang Kalihim ng Konggregasyon ng Ebanghelisasyon ng mga Tao.[3]

Kuryang Romano at kardenalatoBaguhin

Noong Ika-30 ng Oktubre, 1985, siya ay hinirang sa Kuryang Romano bilang Kalihim ng Konggregasyon para sa Ebanghelisasyon ng mga Tao. Noong Ika-28 ng Hunyo, 1991, siya ay isinama ni Papa Juan Pablo II sa Dalubhasaan ng mga Kardinal bilang Kardinal-Diakono ng San Pio V a Villa Carpegna. Noong Ika-1 Hulyo, 1991, siya ay hinirang bilang Prepekto ng Konggregasyon para sa Klero at Pangulo ng Pangasiwaan ng Patrimonyo ng Apostolikong Sede. Siya ay nagretiro bilang Prepekto noong Ika-15 ng Hunyo, 1996. Siya ay inatasan bilang Kardinal-Pari pagkatapos ng 10 taon noong Ika-26 ng Pebrero, 2002.[3]

Pagbalik sa Pilipinas at kamatayanBaguhin

Bumalik sa Pilipinas si Sánchez noong Disyembre 2010, tila lumalaban sa Panukalang-Batas ng Kalusugang Reproduktibo na siya ay naniniwalang nakasisira sa pamilyang Pilipino dahil sa pagpapalaganap ng pagtatalik na labas sa kasalan at pagtatalik bago magpakasal na dumadatal sa pamamahagi ng mga kontraseptibo.[4]

"Ang kanyang patuloy na panalangin ay ang pagkawala ng Europa ng pananampalatayang Kristiyano ay hindi mangyayari sa Pilipinas," na isinulat ng dating Senador Francisco Tatad. "At ibibigay niya ang kanyang huling lakas sa pakikipaglaban ng pamilyang Pilipino laban sa pandaigdigang pangkat ng kalusugan ng reproduktibo, na sumira sa pamilya at pumatay sa pananampalatayang Kristiyano sa maraming bahagi ng mundo."[5]

Pumanaw si Kardinal Sánchez noong Ika-9 ng Marso, 2012, sa gulang na 91 dahil sa maraming karamdaman sa katawan at walong (8) araw bago ang ika-92 kaarawan, na ginawang pinakamatagal na namuhay na Kardinal sa Pilipinas.[6]

Mga talasanggunianBaguhin

  1. [1]
  2. 2.0 2.1 https://www.youtube.com/watch?v=frL-GbUBRT0&NR=1,
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 Padron:Catholic-hierarchyPadron:Self-published source
  4. Philippine Daily Inquirer, 9 Abril 2011.
  5. Francisco Tatad, In Memoriam Cardinal Jose Tomas Sanchez, Marso 9, 2012.
  6. http://www.cbcpnews.com/?q=node/18860

Mga panlabas na kawingBaguhin

Mga titulo ng Simbahang Katoliko
Inunahan ni:
Alfredo Obviar
Obispo ng Lucena
25 Setyembre 1976 – 12 Enero 1982
Sinundan ni:
Ruben T. Profugo
Inunahan ni:
Juan C. Sison
Arsobispo ng Nueva Segovia
12 Enero 1982 – 22 Marso 1986
Sinundan ni:
Orlando Beltran Quevedo
Inunahan ni:
Antonio Innocenti
Prepekto ng Konggregasyon para sa Klero
Hulyo 1991 – Hunyo 1996
Sinundan ni:
Darío Castrillón Hoyos
Inunahan ni:
Luigi Dadaglio
Kardinal-Pari ng S. Pio V a Villa Carpegna
(Dating Kardinal-Diakono)

1991–2012
Sinundan ni:
James Michael Harvey