Julio Nakpil

Si Julio García Nakpil (ipinanganak Julio Nakpil y García; 22 Mayo 1867 - 2 Nobyembre 1960) ay isang Pilipinong musikero, kompositor at isang General sa panahon ng Rebolusyon ng Pilipinas laban sa Espanya . Siya ay isang miyembro ng Katipunan, isang lihim na lipunan ang naging rebolusyonaryong gobyerno na nabuo upang ibagsak ang pamahalaang Espanya sa Pilipinas . Ang kanyang ampon na pangalan sa Katipunan ng ay si J. Giliw o simpleng Giliw . Siya ay inatasan ni Andres Bonifacio, Pangulo ng Pamahalaang Rebolusyonaryo, upang gumawa ng isang himno na inilaan upang maging Pambansang Awit ng Republika ng Katagalugan. Ang himnong iyon ay pinamagatang " Marangal na Dalit ng Katagalugan ". Sa gayon, sa ilan, naaalala siya bilang kompositor ng unang pambansang awit ng Pilipinas. Isa rin siyang kilalang kritiko kay Emilio Aguinaldo .

Julio Nakpil
Kapanganakan
Julio Nakpil y García

22 Mayo 1867(1867-05-22)
Namatay2 Nobyembre 1960(1960-11-02) (edad 93)
AsawaGregoria de Jesús
(1898–1943)
AnakJuan Nakpil

Maagang buhayBaguhin

Si Julio Nakpil ay isinilang noong Mayo 22, 1867 bilang isa sa labindalawang anak ng isang maayos na pamilya sa distrito ng Quiapo ng Maynila . Pinaliban siya ng kanyang mga magulang mula sa pormal na pag-aaral makalipas ang dalawang taon at pinangalagaan niya ang kuwadra ng pamilya. Pinag-arala ni Julio ang kanyang sarili sa bahay at kalaunan ay natutunan kung paano maglaro ng piano bilang kaugalian sa mga mayayaman na pamilya sa panahong iyon.

Sa pagsiklab ng Rebolusyong Pilipino noong Agosto 1896, si Julio ay hinirang bilang Heneral ng Pamahalaang Katipunan at siyang kumander ng mga rebolusyonaryong pwersa sa hilagang Pilipinas sa ilalim ni Andrés Bonifacio.

Marami sa mga komposisyon ni Julio sa panahong ito ay inspirasyon nang direkta ng Rebolusyon. Binuo ni Julio ang "Marangal na Dalit ng Katagalugan" na inilaan ni Bonifacio upang maging pambansang awit ng Pilipinas ngunit sa huli ay pinalitan ng Lupang Hinirang na binuo ni Julián Felipe . Matapos mapatay ang magkapatid na Bonifacio, inangkin ni Nakpil na nakatanggap siya ng mga banta sa kanyang sariling buhay pati na rin si Heneral Antonio Luna, na sa huli ay pinapatay.

Huling buhayBaguhin

Matapos ang Himagsikan, si Nakpil ay umibig at kalaunan ay ikinasal sa balo ni Bonifacio na si Gregoria de Jesús . Lumipat sila sa Maynila at pinalaki ang anim na anak. Ang kanilang panganay na anak at nag-iisang batang lalaki ay si Juan Nakpil na naging isang kilalang arkitektong Pilipino at kinilala bilang isang Pambansang Artist para sa Arkitektura. Ang isa pang anak ay nagpakasal sa arkitekto na si Carlos Santos-Viola . Patuloy na gumawa ng komposisyon si Julio hanggang sa kanyang pagkamatay noong 1960. Bago siya namatay ay nag-ambag din siya sa isang libro sa kanyang buhay na inilathala ng kanyang mga tagapagmana noong 1964.

Siya ay naging isang kilalang kritiko kay Emilio Aguinaldo, sa kanyang mga talambuhay na pinamagatang Apuntes Sobre la Revolución Filipina (Mga Tala sa Rebolusyong Pilipino) "Nanunumpa ako sa Diyos at sa Kasaysayan na ang lahat ng nauugnay sa mga tala na ito ay ang katotohanan at hinihiling ko sa mananalaysay na huwag ilathala ito hanggang sa pagkamatay ko. " Sa pahina 30 ng kanyang mga talambuhay ay matatagpuan ang mga tala ni Nakpil sa pagkamatay ni Bonifacio, at sa pahina 130 ay ang kanyang ala-ala ng pagpatay kay Antonio Luna kung saan isinulat ni Nakpil "Nang si Heneral A. Luna ay pinatay ni Janolino at ng kanyang mga tauhan sa hagdan. ng Kumbento ng Kabanatuan at nabuwal na sa lupa, si Trinidad Aguinaldo na ina ni Emilio Aguinaldo ay tumingin sa bintana at tinanong: Ano, humihinga pa ba? (Kaya, humihinga pa rin ba siya?) [1] (ayon sa nakabatay na Nakpil)

Sa mga pahina 157-158, sumulat si Nakpil tungkol kay Aguinaldo,

"Ang pagsuko ni Emilio Aguinaldo sa mga Amerikano ay isang duwag na kilos. Walang duda na siya nag-imbot ang pagkapangulo. Sumuko siya dahil sa takot na ang iba ay mas may kakayahan kaysa sakupin niya ang posisyon ng pangulo ng Republika. Kung nakipaglaban ba siya sa kanyang mga mananakop, kahit na kung siya ay sumuko upang siya ay maituturing na bayani, kahit na upang mabigyang-katwiran ang kanyang mga krimen, sa oras na ito ay hahanga tayo ng isang bantayog sa pangalawang bayani ng Pilipinas, hindi katulad ng ginawa niya sa paghahatid sa kanyang sarili bilang bilanggo at pagkatapos ay nagsumpa ng katapatan sa bandila ng Amerika".

KamatayanBaguhin

Namatay siya sa atake sa puso sa kanyang tahanan noong Nobyembre 2, 1960 sa Quiapo, Maynila . Siya ay inilibing sa Manila North Cemetery sa Santa Cruz, Maynila ng sumunod na araw. [2]

PamanaBaguhin

Ang bahay kung saan nakatira si Nakpil at de Jesús, na kilala bilang "Bahay Nakpil-Bautista", ay nakatayo pa rin sa Quiapo at pinapanatili ng kanyang mga tagapagmana bilang isang museo na nag-aalok din ng paglalakad ng mga paglalakbay sa Quiapo at iba pang mga espesyal na kaganapan at gayun din bilang isang lugar ng pagganap. Ang "Bahay Nakpil-Bautista" ay isa sa dalawang istrukturang estilo ng Espanya na naiwan na nakatayo sa Kalye Bautista, Quiapo, Maynila.

Mga KomposisyonBaguhin

The Compositions of Julio Nakpil
Petsa Pamagat Genre Mga tala
1888 April 27 Cefiro Polka Nakpil's first known composition.
1890 May 17 La Brisa Nocturna Habanera
1890 September 29 Noche Tempestuosca Polka de Salon
1890 Ecos de Visayas Danza
1890 Ecos de Iloco Danza
1890 Ilang-ilang Mazurka
1891 May 28 Recuerdos de Capiz Habanera Carateristica Nakpil's most famous composition. Published in 6 editions. Awarded the Diploma for Honor by the 1st Exposición Regional de Filipina in 1895 and a silver medal at the St. Louis World's Fair in 1904.
1891 August 1 Luz Poetica de la Aurora Gavota Awarded the Diploma for Honor in 1895 by the 1st Exposición Regional de Filipina in 1895.
1891 October 21 Danza Campestre Habanera de Concierto
1891 October 21 Teatro Luisa Polka Brillante
1891 November 25 La Brisa Aurora Habanera
1892 May 4 Cleotilde
1892 July 15 Kundiman
1893 January 29 Sueño Eterno Mazurka Funebre A tribute of the bravery of Antonio Luna
1893 August 4 Amor Patrio Romanza a setting of Maria Clara's song in Jose Rizal's novel Noli me Tangere.
1895 Exposición Regional de Filipina Pas à quatre Awarded the Diploma for Honor in 1895 by the 1st Exposición Regional de Filipina in 1895.
1896 January 27 Marangal na Dalit ng Katagalugan National Anthem Commissioned by Andres Bonifacio as the national anthem of the Philippines. However, Julian Felipe's Lupang Hinirang eventually became the country's official National Anthem.
1896 August 26 Balintawak
1896 August 30 Armamento
1897 March 20 Pahimakas Mazurka Funebre A funeral march commemorating Rizal’s execution.
1897 June 15 Pamitinan Polka Carateristica for the remontados “who went into hiding because of persecution.”
1897 October 12 Pag-Ibig Habanera
1898 October 12 Pasig-Pantayanin Paso-doble Militar A military march dedicated to the brave revolutionaries.
1898 November Biyak-na-Bato Paso-doble Militar composed for revolutionary general Teodoro Sandiko
1903 September Salve Patria Grand March Arrangement of Marangal na Dalit ng Katagalugan as a Grand March.
1904 Kabanatuan Marcha Funebre Funeral March in memory of the death of Antonio Luna
1944 September 19 Victory March March Dedicated to the armies of the United States and the Philippines and her Guerrilla
Deus Omnipotens et Miserecors Marcha Funebre
Johnny and Little Julia Boston Waltz
Melodia
Pinching Habanera

SanggunianBaguhin

  1. Alzona, Encarnacion (1964). Julio Nakpil and the Philippine Revolution. Manila, Philippines: Carmelo and Bauermann, Inc.
  2. Julio Nakpil's Death Certificate

Mga panlabas na linkBaguhin